SVAKI DAN JE PROKLETO ISTI, PA IPAK PROĐE

Isti alarm je zazvonio u isto vreme. Iz istog dela kreveta isključen je istom rukom. Isti pokret ustajanja, iste roletne polove isti pogled na isti deo grada. Istih sedam koraka vodi do istog kupatila. Isto lice u ogledalu spremno je za brijanje. Isti pribor je na istom mestu na polici. Isti pokreti, iste posekotine prekrivene flasterima boje iste kao koža. Ista instant kafa, isto nedovršena. Isto odelo, ista kravata, dve iste čarape, iste cipele, prvo leva pa desna. Ista tašna sa istim papirima, ista vrata sa istim bravama, prvo gornja pa donja. Isto stepenište obmotano oko istog lifta koji ne radi. Isto svetlo u ulazu, isto ne radi. Isti automobili na istom parkingu, stoje; isti ljudi na istom parkingu, isto stoje. Ista stanica na kojoj ulazi u isti tramvaj, sa istim ožiljkom na prikolici. Ista zgrada nekoliko stanica dalje, isti parking, ista pekara, isti doručak svako jutro. Ista kancelarija, isti poslovi, isti zahtevi, ista pitanja. Isti izostanak smisla za isto jadno vreme. Isto vreme odlaska, isti tramvaj sa ožiljkom na istom mestu na prikolici. Ista staza do ulaza, iste stepenice obmotane na gore do istog otirača. Isti kauč u dnevnoj sobi, isti nedosanjan san. Isti iznenadni pokret buđenja kada se napolju dan pretvori u noć. Isti pogled kroz svaki prozor, sve je isto, tamno sivo, tamno isto. Isti telefonski poziv, pauza, zvono na vratima, uvek u isto vreme.

– Gospodine Istiću, stigla vam je hrana!

– Opet ste zaboravili R! Pa dobro, dokle više tako, nije Istić, nego Ristić…

– Šta god, račun je 876 RSD! Šta, 1000?! Neću imati da vam vratim do 1000.

– Opet ista priča! Nema veze, u redu je…

Advertisements

37 comments

  1. Probudim se usred noći, iste misli, ista mučnina, palim istom rukom isto svjetlo, preko puta u fotelji sjedi onaj vrag Bill Murray, na licu mu isti onaj sarkastični smiješak k’o i jučer i pita opet isto pitanje: I hoćeš li danas opet učiti na istim greškama?
    Ma koji k…. me ne pusti više na miru, istom se sjetim Poglavice, rekoh – idem ga potražiti, možda me on može osloboditi istog. I tako, u tom traganju, evo me do tebe, kao i svaki dan…

  2. ista masina kod svih, sastavljena od istih srafova, da bi mogla da funkcionise. Dobar aspekt svakodnevnice istih ljudi, koji su zadovoljni kao delovi iste globalne masine. Ostali se batrgaju u razlicitosti , mozda po institutima za isto mentalno zdravlje.

Comment

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s